Załoga balonu Atlantic Explorer dokonała historycznego wyczynu, kończąc pierwszy w historii transatlantycki lot balonem gazowym wykorzystującym wyłącznie wodór jako źródło siły nośnej. Po kilku dniach podróży nad oceanem balon dotarł do Europy, przekraczając francuskie wybrzeże Normandii 6 czerwca 2026 roku.
W skład załogi weszli Bert Padelt ze Stanów Zjednoczonych, Peter Cuneo oraz brytyjska podróżniczka i pilot balonowy Alicia Hempleman-Adams. Balon wystartował z Presque Isle w stanie Maine w USA po kilku dniach opóźnień spowodowanych niekorzystnymi warunkami pogodowymi. Oficjalny start nastąpił 4 czerwca o godzinie 06:08 UTC.
Po opuszczeniu Ameryki Północnej balon przeleciał nad Nową Fundlandią i Labrador, a następnie skierował się nad północny Atlantyk. 5 czerwca minął kanadyjskie wybrzeże w rejonie Bay Bulls i rozpoczął najtrudniejszy etap podróży nad otwartym oceanem.
6 czerwca, dokładnie w 82. rocznicę lądowania aliantów w Normandii, Atlantic Explorer przekroczył wybrzeże Francji w pobliżu półwyspu Cherbourg. Następnie kontynuował lot wzdłuż normandzkiego wybrzeża. Wg. najnowszych informacji doleciał w okolice Luksemburga i tam wylądował. Organizatorzy podkreślili symboliczny charakter tego momentu.
Projekt miał szczególne znaczenie dla głównego pilota Berta Padelta. Jak podkreślano w komunikatach zespołu, marzenie o przelocie przez Atlantyk towarzyszyło mu od młodości. Inspiracją był historyczny lot balonu Double Eagle II z 1978 roku, który jako pierwszy pomyślnie pokonał Atlantyk.
Historyczny sukces odniosła również Alicia Hempleman-Adams. Brytyjka została pierwszą kobietą, która ukończyła transoceaniczny lot klasycznym balonem gazowym. Co ciekawe, jej ojciec, znany podróżnik Sir David Hempleman-Adams, również zapisał się w historii baloniarstwa, wykonując samotny przelot przez Atlantyk w 2007 roku.
Trzecim członkiem załogi był Peter Cuneo, emerytowany inżynier i doświadczony baloniarz z Albuquerque. Przez wiele lat wspierał rozwój nowoczesnych technologii balonowych, jednak dopiero teraz miał okazję uczestniczyć w tak dużym przedsięwzięciu.
Przygotowania do wyprawy trwały kilka lat. Obejmowały testy systemów komunikacyjnych, analizę prognoz meteorologicznych oraz koordynację z instytucjami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo ruchu lotniczego nad Atlantykiem. W projekt zaangażowano specjalistów od meteorologii, kontroli ruchu lotniczego oraz służb ratowniczych po obu stronach oceanu.
Szczególnym wyzwaniem było wykorzystanie wodoru jako jedynego gazu nośnego. Choć wodór zapewnia większą siłę nośną niż hel, wymaga znacznie bardziej rygorystycznych procedur bezpieczeństwa podczas przygotowania i realizacji lotu.
Atlantic Explorer jest jednym z najważniejszych projektów współczesnego baloniarstwa. Udany przelot przez Atlantyk pokazuje, że mimo rozwoju nowoczesnego lotnictwa i technologii kosmicznych, załogowe loty balonowe nadal potrafią dostarczać wyjątkowych osiągnięć i emocji.
Źródło informacji: Atlantic Explorer / redag. Aviation24.pl
