Muzeum Lotnictwa Polskiego przywróciło do lotu unikatową Gapę

Muzeum Lotnictwa Polskiego wzbogaciło się o kolejny lotny eksponat. Po kilku miesiącach intensywnych prac remontowo-konserwatorskich szybowiec PW-2D Gapa został pomyślnie oblatany i ponownie wrócił do latania. To obecnie jeden z zaledwie dwóch latających egzemplarzy tego typu na świecie.

Chodzi o szybowiec PW-2D Gapa o znakach SP-3515 i numerze fabrycznym U-04, wyprodukowany w 1991 roku. Pierwszy oblot dokładnie tej maszyny wykonał pilot doświadczalny January Roman 16 lutego 1991 roku.

Do Muzeum Lotnictwa Polskiego szybowiec trafił w 2006 roku z Aeroklubu Podkarpackiego jako sprawny technicznie, ale wyłączony z użytkowania lotniczego.

Wcześniej maszyna była wykorzystywana przez Stowarzyszenie Lotnicze Bractwo Podwójnej Mewy.

Przez blisko dwie dekady szybowiec pozostawał jako zmagazynowany. Dopiero w 2025 roku rozpoczęto szeroko zakrojony projekt przywrócenia konstrukcji do pełnej sprawności lotnej.

Po zakończeniu prac szybowiec otrzymał nowy znak rejestracyjny SP-GMLP oraz świadectwo zdatności do lotu w kategorii eksperymentalnej dla ultralekkich szybowców.

Pomyślny oblot stał się symbolicznym zakończeniem wielomiesięcznej pracy specjalistów Muzeum Lotnictwa Polskiego i osób zaangażowanych w odbudowę maszyny.

PW-2D Gapa to jedna z najbardziej charakterystycznych polskich konstrukcji szybowcowych końca XX wieku. Szybowiec został opracowany w latach 80. na Politechnice Warszawskiej przez zespół kierowany przez dr. inż. Romana Świtkiewicza.

Konstrukcję zaprojektowano jako lekki i ekonomiczny szybowiec szkolno-treningowy przeznaczony głównie do podstawowego szkolenia pilotów.

Pierwszy prototyp został oblatany 25 lipca 1985 roku w Warszawie przez Januarego Romana. Drugi prototyp wzbił się w powietrze jeszcze w grudniu tego samego roku. Podczas prób wykonano łącznie 85 lotów testowych o czasie około 25 godzin.

Już w 1986 roku konstrukcja otrzymała Świadectwo Typu Sprzętu Lotniczego, co otworzyło drogę do produkcji seryjnej.

Szybowiec szybko zdobył uznanie środowiska lotniczego dzięki dobrym właściwościom pilotażowym oraz nowoczesnej konstrukcji kompozytowej.

W sierpniu 1986 roku Gapę wykorzystano podczas szkolenia studentów Politechniki Warszawskiej w szkole szybowcowej na górze Żar.

Maszyna wykonała tam około 500 lotów szkoleniowych i instruktorskich. W 1987 roku szybowiec zdobył również pierwsze miejsce podczas wystawy polskich konstrukcji lotniczych zbudowanych poza przemysłem.

Łącznie wyprodukowano jedynie 19 egzemplarzy PW-2D Gapa, co dziś czyni tę konstrukcję wyjątkowo rzadką. Polskie szybowce trafiły także za granicę, między innymi do Stanów Zjednoczonych, Japonii, Meksyku oraz Kolumbii.

Muzeum Lotnictwa Polskiego podkreśla, że przywracanie historycznych statków powietrznych do stanu lotnego stanowi ważny element ochrony dziedzictwa lotniczego.

Odrestaurowana Gapa będzie teraz uczestniczyć w pokazach lotniczych i wydarzeniach plenerowych jako żywy eksponat polskiej historii szybownictwa.

Co ciekawe, odwiedzający muzeum mogą zobaczyć również drugi egzemplarz szybowca PW-2D Gapa prezentowany jako eksponat statyczny na wystawie „Z wiatrem i pod wiatr – lotnictwo cywilne”.

Źródło informacji: Muzeum Lotnictwa Polskiego / redag. Aviation24.pl