"Jest niebo i ziemia, a być może piekło, nie ma zaś KERMITA ... i właśnie On jest" - W dniu 24 sierpnia 2025, z okazji imprezy poprzedzającej tegoroczne obchody Święta Lotnictwa Polskiego, w Muzeum Lotnictwa w Krakowie (którego zakamarki wielu z nas przez lata poznało dogłębnie, choć nigdy do końca, gdyż w swojej istocie te są niezbadane jak dusza niewieścia czy otchłań kosmosu) odbyła się pierwsza publiczna prezentacja przedrototypu WIELOZADANIOWEGO SAMOLOTU BEZZAŁOGOWEGO I-014 „Kermit”.
Dla mnie – konstruktora i budowniczego – był to dzień szczególny, bowiem pierwszy raz mogłem zejść z projektem ze strychu do Ludzi. Sam „Kemit” też wyglądał na zadowolonego, gdyż po wielu latach opuścił samotnię i zobaczył słońce; dopieszczany czułymi rękoma, życzliwymi słowy, w tym uśmiechem niewiast miał swą chwilę triumfu jak dopiero co odlany dzwon wyłupany z formy w filmie o Rublowie.
I gdyby był dzwonem pewnie by zadzwonił!
„Kermit” nie jest dzwonem, nie jest nawet dzwońcem, lecz samolocikiem i to na bieżącym etapie rozwoju konstrukcji. Nie wszystko zostało dopięte „na ostatni nit” lub też – jak kto woli – „ostatnią skleinę”. Dron nie stanął na swych własnych kołach, tylko na podstawie, nie miał też gondoli, zaś w skrzydłach zabrakło co poniektórych serw czy wybranych osłon. Mimo wszystkich braków sam płatowiec wyglądał na tyle dostojnie, by przyciągnąć rzeszę mądrych, światłych ludzi, w tym też inżynierów od wysokich lotów, bowiem inżynierów z dziedziny lotniczej, także najprawdziwszych (z wymiernym dorobkiem, który stacjonuje pod dachem hangarów, bądź przecina niebo). Byli też i inni ludzie z Środowiska, lecz ci przeszli bokiem, czasami z widoczną na twarzach pogardą, czasami ukradkiem – widać dla nich „Kermit” jest tylko Łazarzem, lub bratem Łazarza, tak jak Małgorzata była jego córką, choć nie był to Łazarz z pierwszego przypadku, gdyż nie był żebrakiem. My bądźmy cierpliwi – pozwólmy im zmądrzeć, najlepiej „od środka”; formowanie „z zewnątrz” jest bardziej dotkliwe i mniej optymalne, generuje straty, a na te nas nie stać!
Równocześnie – wykorzystując ostatnie dni tzw. lata (które to w tym roku było wszak szarugą) – pierwszego dnia kalendarzowej jesieni (22.IX.2025) wykonałem pierwszą (dedykowaną) sesję fotograficzną zmontowanego samolotu, tym razem na krakowskich Błoniach. Samolocik wzbogacony został o nowe detale, zwłaszcza zaś napisy, i jak widać warto było też zainwestować w porządny obiektyw, dzięki czemu poprawiła się ostrość i barwa obrazów.
Ogólny bilans prac nad samolotem, wliczając w to budowę oprzyrządowania, obliczenia oraz wykonanie tego co na zdjęciach (jak i poza nimi), jest taki, że pochłonęły one jak na razie 12 000 roboczogodzin, rozłożonych na pełną dekadę, może nie „przerwaną”, ale… ciut zarwaną (wszak nie z mojej winy). Parafrazując zatem księcia Bołkońskiego powiedzieć możemy, że budowa samolotu „to nie jest zabawka”, choć wspomniany książę miał na myśli wojnę.
IDEA SYSTEMU / DANE SAMOLOTU
I-014 „Kermit” to SAMOLOT BEZZAŁOGOWY, o gabarytach stosunkowo znacznych gdyż zbliżonych do gabarytów najmniejszych załogowych maszyn jednoosobowych, latających obecnie po niebie.
Napęd samolotu jest dwusilnikowy, hybrydowy (spalinowo-elektryczny). Silnik spalinowy znajduje się w dziobie kadłuba, elektryczny zaś na jego końcu, przy czym obydwa napędy ułożone są w jednej osi (linii), co oznacza, że w przypadku awarii któregoś z silników (względnie wyczerpania źródła zasilania bądź też celowego jego wyłączenia), nie powstanie moment odchylający samolot od pierwotnej trajektorii lotu.
Projektowy udźwig, obwarowany chęcią osiągnięcia założonych osiągów, wynosi 30 [kg], zaś masa całkowita płatowca 120 „kilo”, wliczając w to masę akumulatorów elektrycznego silnika tylnego.
Struktura samolotu jest w praktyce niemal wyłącznie kompozytowa, z nielicznymi tylko domieszkami metali i sklejki (odpowiednio: złącza, goleń i mechanizmy oraz mniej obciążone żebra, wzmocnienia i wręgi). Samolocik powstaje z myślą o wytwórstwie seryjnym – nie zaś w jednym egzemplarzu – co oznacza, że wykonanie każdej z prototypowych części poprzedza proces sporządzenia odpowiedniego foremnika, powstałego częstokroć na bazie zbudowanej w tym celu makiety. Wykonanie oprzyrządowania produkcyjnego pochłania więc 60 ÷ 65 % pracy, czasu i pieniędzy! Na szczęście oprzyrządowanie produkcyjne sporządzamy zwykle tylko jeden raz, co oznacza, że koszty jego wykonania z czasem się amortyzują...
* * *
WIELOZADANIOWY, TRWAŁY, FUNKCJONALNY – taki właśnie będzie ten samolot, gdyż z takiego zamysłu powstaje.
WIELOZADANIOWY, bo:
- z uwagi na pojemną gondolę może przenosić wyposażenie stałe oraz zasobniki do desantowania nie tylko o pokaźnej masie, lecz i znacznych gabarytach (z możliwością wpasowania tychże do kształtów komory ładunkowej płatowca);
- przedstawiona na rysunkach gondola jest gondolą o największym „wagomiarze”: modułowość konstrukcji pozwala na instalowanie mniejszych i lżejszych gondoli lub latanie bez niej, zależnie od woli użytkownika i od charakteru prowadzonych działań;
- samolot posiada spadochronowy system ratunkowy (umiejscowiony na „grzbiecie” zespołu usterzeń lub w dziobie płatowca) oraz sprężyste, wytrzymałe, szerokie podwozie główne: rozwiązania te sprzyjają twardym, awaryjnym lądowaniom w przygodnym terenie;
- „Kermit” wyposażony został w wychylne napędy, dzięki którym zmniejszona może zostać prędkość minimalna drona, bądź też rozszerzone cechy manewrowe;
- zmiana kierunku obrotów elektrycznego silnika tylnego zwalnia nas z konieczności stosowania klasycznych hamulców w podwoziu, gdyż wymagana wartość siły hamującej wytwarzana jest przez rewers ciągu (rozwiązanie to umożliwia również wygodne cofanie płatowca na płycie lotniska bez pomocy ludzi lub innego sprzętu).
TRWAŁY, bo:
- projektowe współczynniki obciążeń dopuszczalnych wynoszą +6 i -2,7 g, samolot zdolny jest więc do znoszenia pokaźnych obciążeń, zarówno od manewrów jak i od podmuchów czy tych zachodzących podczas przyziemienia;
- wiele elementów wzmocniono celowo, co czyni je odpornymi nie tylko pod kątem brutalnej obsługi, lecz i na wypadek mniej groźnych sytuacji awaryjnych, takich jak np. potencjalne kolizje z niewielkimi ptakami lub też lądowania w miejscach do tego nieprzystosowanych;
- kompozytowa, odpowiednio zabezpieczona konstrukcja sprawia, że samolot odporny jest na wpływ czynników atmosferycznych. Celowe zastosowanie tkanin szklanych w przeważającym ogóle struktury (dyktowane również chęcią obniżenia ceny), odznaczających się znaczną wytrzymałością zmęczeniową, w oczywisty sposób wpływa też korzystnie na wytrzymałość zmęczeniową całego płatowca.
FUNKCJONALNY, bo:
- samolocik jest niewielki, lekki, po zdemontowaniu skrzydeł daje się on bez problemu załadować na stosunkowo niedużą naczepę, o wymiarach nieprzekraczających norm przepisów ruchu drogowego;
- samolot może zostać przygotowany do lotu nawet przez jedną osobę;
- opisane już wcześniej przymioty konstrukcji (spadochron ratunkowy, duża wytrzymałość, właściwości podwozia głównego) sprawiają, iż I-014 „Kermit” może być eksploatowany w ciężkich warunkach, a zatem w sytuacjach trudnych bądź też często niemożliwych do spełnienia przez inne konstrukcje.
PODSTAWOWE DANE
(dotyczą wersji samolotu z największą gondolą)
- rozpiętość: 5 [m];
- powierzchnia nośna: 2,5 [m²];
- masa całkowita: 120 [kg];
- masa płatna (udźwig): 30 [kg].
OSIĄGI OBLICZENIOWE
(dla płatowca jw. oraz masy całkowitej 120 [kg])
- prędkość maksymalna: 150 [km/h];
- prędkość minimalna (bez mechanizacji): 76 [km/h];
- prędkość wznoszenia: 6,7 [m/s];
- zasięg: 700 [km];
- czas lotu: 8,5 [h].
______________________
UWAGA! Zasięg i czas lotu mogą zostać łatwo wydłużone przez zwiększenie pojemności zbiorników paliwa, zainstalowanie dodatkowych akumulatorów, bądź zastosowanie obu tych rozwiązań na raz.
Więcej informacji nt. samolotu znajdą Państwo na STRONACH INTERNETOWYCH autora projektu:
I-014 KERMIT. Multi-role Unmanned Aircraft
https://sites.google.com/view/i-014-kermit-multi-role-uav
Wielozadaniowy Samolot Bezzałogowy I-014 KERMIT
https://sites.google.com/view/i-014-kermit
Na ostatniej ze stron dostępny jest ponadto BIEŻĄCY, JEDENASTY (i jak dotąd nigdzie niepublikowany!) ARTUKUŁ z wieloletniego cyklu opisującego budowę rzeczonego drona.
Autorem powyższego tekstu oraz konstrukcji jest: Michał Imiołek (tekst opublikowany bez zmian redakcyjnych)
